Wat was je doel toen je begon met standup en in hoeverre heb je dat behaald?

Mijn doel was mensen heel hard te laten lachen en daar zelf heel erg van te genieten. Uiteindelijk hoopte ik er mijn werk van te kunnen maken. Dat laatste is voor een deel ook gelukt maar het is met vallen en opstaan. Mensen heel hard laten lachen gaat me erg goed af en daarvan genieten gaat eigenlijk vanzelf.

Wanneer was je eerste keer op het podium?

Ik stond al jaren op het podium, maar dan als rapper. Mijn eerste keer als comedian; was ik eigenlijk uitgenodigd als rapper. Rachid Larouz en Jeffrey Spalburg hadden een vaste avond in Comedy Café en ergens in 2007 mocht ik daar meedoen aan een improv spel. Dat deed ik zo goed dat Wilko Terwijn mij meteen vroeg om lid te worden van zijn improvcollectief.

Wat was je eerste grap op het podium?

Mijn eerste grap op het podium weet ik niet meer, het was een grap tijdens die improv avond met Rachid en Jeffrey. Mijn eerste grap uit mijn eerste comedy set weet ik nog wel: ‘ik heb onlangs besloten comedy te gaan doen, dat is noodgedwongen, ik kom met strippen niet meer rond’. Achteraf gezien een erg gelaagde grap omdat ik in die tijd zo dik was dat het woord ‘rond’ terugsloeg op de vorm van mijn buik en je bij iemand die niet rond kan komen geen dikke pad voor je ziet, plus natuurlijk de gedachte dat ik überhaupt nog geld zou verdienen aan strippen met dat lichaam. Als ik hem dan heel serieus vertelde zag ik mensen meteen kapot gaan, daarna zei ik dan ook ‘en het publiek reageert toch hetzelfde’, en dan had ik ze nog een keer mee.

Wat is je hoogtepunt qua comedy?

Ik heb veel hoogtepunten qua comedy, mijn eerste keer optreden, heel erg veel leuke momenten met Now & Lauw, theater en televisieoptredens, schrijven voor andere comedians, Lowlands en Zwarte Cross, prachtige recensies voor mijn debuutprogramma. Ik ben echt heel dankbaar voor al die mooie momenten, dus ik kan niet echt iets aanwijzen wat boven het ander uitstijgt. 

Iedere comedian gaat soms heel goed maar soms ook totaal niet. Vertel over de eerste keer dat je dood ging. 

Mijn eerste keer doodgaan on-stage was de tweede keer dat ik als stand-upper optrad. Ik had mijn stand-up debuut tijdens bij de selectie van de Culture Comedy Awards. Die ging uitzonderlijk goed, dus ik was meteen door. Hierdoor dacht ik dat ik wel heel grappig moest zijn dat dit mij in één keer lukte. Met die attitude ging ik dus mijn tweede optreden in, dit was tijdens de try-outs voor de awards. En daar leerde ik meteen dat je je bij comedy nooit veilig moet voelen, en dat je zeker niet de populaire jongen kan uithangen, want het publiek lachtte om niks en binnen twee minuten begon ik te twijfelen aan mijn hele bestaan. Ik heb met een rode kop mijn set afgemaakt zonder ook maar één lach te ontvangen van het publiek. Eén van de beste lessen die ik gehad heb in comedy.

Heb je nog meer creatieve uitingen naast standup comedy?

Of ik meer creatieve uitingen heb naast stand up? Ja.

Wie is je grootste voorbeeld en waarom?

Ik heb geen grootste voorbeeld. Ik houd van veel comedians en cabaretiers, allemaal om hun eigen skills. Freek en Youp waren voor mij net zo belangrijk als André en Urbanus. Pryor en Murphy in Amerika ook. En dan een hele sloot mensen van nu die ik bewonder om verschillende dingen. Van allemaal krijg ik wat mee en leer ik wat.

Welke tip zou je willen meegeven aan beginnende comedians?

Mijn tip is: ga heel vaak voor de eerste spot in een line up. De eerste spot is het moeilijkst, maar als je die leert te rocken kan je alles aan.